Përdorimi i debatit dhe i mjeteve procedurale për të vonuar ose penguar marrjen e një vendimi në parlament. Praktika njihet veçanërisht në Senatin e Shteteve të Bashkuara, ku tradita e debatit të lirë u ka dhënë pakicave mundësi të mëdha për të kundërshtuar kalimin e masave që nuk i mbështesin.

Zvarritja mund të kryhet me fjalime të gjata, diskutime mbi tema që nuk lidhen drejtpërdrejt me çështjen ose propozime procedurale që konsumojnë kohë. Për ta kufizuar, organet ligjvënëse kanë zhvilluar mjete si mbyllja e debatit me votim, rregullat që kufizojnë debatin dhe amendamentet, ose caktimi paraprak i një afati përfundimtar, i njohur në traditën britanike si procedura e «gijotinës». Fuqia reale e zvarritjes varet nga rregullorja e secilës dhomë dhe nga kushtet për ta përfunduar debatin.