Shkollë filozofike e lidhur me Zenonin e Kitionit dhe pasuesit e tij, e formuar rreth vitit 300 para erës sonë. Stoikët e përfytyronin botën si një rend të qeverisur nga arsyeja dhe domosdoshmëria. Për njeriun nuk ka dobi të luftojë kundër asaj që nuk varet prej tij; ai duhet ta përballojë me qetësi dhe ta drejtojë gjykimin e veprimin e vet në përputhje me arsyen.

Ky theks mbi vetëpërmbajtjen përballë fatit dhe rrethanave shpjegon kuptimin e përditshëm të fjalës «stoicizëm»: qëndresë e qetë përballë vuajtjes, vështirësisë ose fatkeqësisë. Kuptimi i zakonshëm kap një tipar të shkollës, por nuk e përmbledh të gjithë sistemin e saj filozofik.