Senati, fjalë që lidhet me kuptimin «këshill i të moshuarve», ishte një organ qendror i jetës politike të Romës së lashtë. Ai nuk duhet barazuar pa dallim me një parlament modern, por ushtroi ndikim të gjerë mbi drejtimin e shtetit. Në sisteme të mëvonshme, emri «senat» iu dha dhomës së lartë ose njërës prej dhomave të legjislativit, ndër të tjera në Shtetet e Bashkuara.

Në modelin amerikan, Senati është njëra nga dy dhomat e Kongresit. Kushtetuta parashikon moshën minimale 30 vjeç për senatorët dhe 25 vjeç për anëtarët e Dhomës së Përfaqësuesve. Hartuesit e saj e synonin Senatin si një organ më të përmbajtur dhe më konservator se Dhoma e Përfaqësuesve, jo vetëm për shkak të moshës, por edhe për shkak të mënyrës së zgjedhjes.

Fillimisht senatorët zgjidheshin nga legjislaturat e shteteve, pra në mënyrë të tërthortë, dhe jo drejtpërdrejt nga zgjedhësit. Amendamenti i Shtatëmbëdhjetë, i miratuar më 1913, vendosi zgjedhjen e tyre të drejtpërdrejtë. Ky ndryshim e afroi mënyrën e përzgjedhjes së Senatit me parimin e përfaqësimit të drejtpërdrejtë popullor, duke ruajtur veçoritë e tij si dhomë përfaqësuese e shteteve të federatës.