Matematikan francez që më 1910 propozoi një metodë për ndarjen e një numri të plotë mandatesh ndërmjet partive në sistemet proporcionale me lista dhe zona shumëmandatëshe. Një metodë matematikisht e barasvlershme ishte propozuar në mënyrë të pavarur nga Daniel Webster-i më 1832 për shpërndarjen e vendeve në Dhomën e Përfaqësuesve të Shteteve të Bashkuara ndërmjet shteteve.

Në formën klasike të metodës Sainte-Laguë, votat e çdo partie pjesëtohen me numrat tek 1, 3, 5, 7 e kështu me radhë. Mandatet jepen sipas herësve më të mëdhenj derisa të plotësohet numri i vendeve. E njëjta logjikë mund të shprehet përmes një pjesëtuesi të përbashkët dhe rrumbullakimit në numrin e plotë më të afërt. Metoda vlerësohet për mungesën e një favorizimi sistematik të madhësisë së partisë në kuptimin e përdorur nga teoria e ndarjes së mandateve; cilësimi si metoda më e drejtë varet gjithsesi nga kriteri i drejtësisë që zgjidhet.

Variantet e modifikuara të përdorura në vende skandinave e rrisin pjesëtuesin e parë dhe e bëjnë më të vështirë fitimin e mandatit të parë nga partitë e vogla. Kjo i favorizon relativisht partitë më të mëdha krahasuar me formulën klasike. Forma e pamodifikuar nuk është e përjashtuar nga përdorimi europian: procedura Sainte-Laguë/Schepers u përdor për ndarjen e mandateve në zgjedhjet gjermane federale që nga viti 2009.