George Orwell (1903–1950) ishte pseudonimi i shkrimtarit anglez Eric Blair. Romanet, kujtimet dhe esetë e tij trajtojnë shpesh çështje politike dhe shprehin kritikë të mprehtë ndaj imperializmit, kapitalizmit, mendjengushtësisë së shtresës së mesme dhe përdorimit të gjuhës së paqartë ose zbukuruese për të fshehur realitetin.

«Ditët birmaneze» më 1934 mbështetet në përvojën e tij si polic në administratën koloniale. «Rruga për në skelën e Wiganit» më 1937 është një trajtim i gjatë i kushteve të jetesës dhe i socializmit, i nxitur nga vizita e tij në Lancashire gjatë depresionit ekonomik. «Homazh Katalonjës» më 1938 rrëfen përvojën në vitin e parë të Luftës Civile Spanjolle dhe përplasjet brenda kampit antifashist.

Për mendimin politik, një nga kontributet më të rëndësishme të Orwellit është kritika antitotalitare që zhvilloi nga fundi i viteve 1930. Përvoja e tij me veprimet dhe manipulimet e komunistëve ortodoksë në Spanjë u bashkua me reflektimin mbi fuqinë e shtetit modern. Një ndikim i rëndësishëm i atribuohet librit të Bertrand Russellit «Pushteti: një analizë e re shoqërore» më 1938.

Te «Ferma e kafshëve» më 1945, revolucioni dhe shndërrimi i tij në sundim të ri paraqiten përmes kafshëve që marrin kontrollin e një ferme. Satira lidhet veçanërisht me përvojën e revolucionit komunist dhe me përqendrimin e pushtetit në duart e udhëheqësve të tij. Te «1984», botuar më 1949, Orwelli e zhvillon në trajtë distopike mundësinë e një shteti që synon kontroll të pakufishëm jo vetëm mbi sjelljen, por edhe mbi mendimin. Disa argumente të ngjashme me ato të Russellit shfaqen në fjalët e O'Brienit, përfaqësues i policisë së fshehtë dhe i pushtetit të partisë.

Bota e romanit synon t'i bëjë qytetarët të pranojnë edhe kundërthënie të dukshme, si «2 + 2 = 5», «Liria është skllavëri» dhe «Lufta është paqe». Nënshtrimi nuk kufizohet te ndalimi i kundërshtimit: ai kërkon shkatërrimin e autonomisë individuale dhe të aftësisë për të menduar qartë. Edhe Britania ka humbur emrin dhe identitetin e saj historik.

«1984» nuk duhet lexuar si një parashikim i saktë kalendarik. Vizioni i tij pasqyron edhe rrethana të një epoke të caktuar: një klasë të madhe punëtore, shpesh të urbanizuar rishtas, dhe mundësinë teknologjike që shteti të monopolizonte mjetet e komunikimit. Megjithatë, romani mbetet një nga paraqitjet më të fuqishme të një rendi politik shtypës. Duke i bërë të dukshme rreziqet e një pushteti të tillë, ai ka vepruar edhe si paralajmërim që mund të ndihmojë për ta penguar realizimin e vet.