Vlerë dhe parim që lidhet me vendosjen e një baraspeshe të përligjur ndërmjet kërkesave, të drejtave, detyrimeve dhe pasojave të veprimit. Në drejtësi juridike, një gjykim i drejtë kërkon mundësi të përshtatshme për paraqitjen dhe kundërshtimin e provave. Në procesin penal, kjo përfshin mundësinë e të pandehurit për t’u mbrojtur dhe detyrimin e akuzës për të provuar fajësinë, pa e zhvendosur barrën e provës te i pandehuri. Një dënim i drejtë synon marrëdhënie të arsyeshme ndërmjet shkeljes së kryer dhe përgjigjes ndaj saj.

Në teorinë politike, drejtësia lidhet si me kushtet e përkatësisë dhe të pjesëmarrjes në një bashkësi shoqërore, ashtu edhe me shpërndarjen e përfitimeve dhe barrëve brenda saj. E para përfshihet në debatet për drejtësinë shoqërore; e dyta trajtohet veçanërisht nga teoritë e drejtësisë shpërndarëse.

Një dallim tjetër është ai ndërmjet shpërndarjes së drejtë dhe drejtësisë korrigjuese ose kompensuese. Kjo e fundit kërkon rivendosjen e një baraspeshe të cenuar nga një padrejtësi, për shembull përmes zhdëmtimit. Ideja e rivendosjes së ekuilibrit ndikon edhe në disa teori të dënimit.

Te «Republika», Platoni e paraqet shoqërinë e drejtë si atë ku funksionet e ndryshme kryhen siç duhet dhe qëndrojnë në harmoni. Në këtë kuptim, drejtësia afrohet me realizimin e së mirës së përbashkët dhe bëhet virtyti qendror i rendit politik. Por ky njëjtësim është i debatueshëm. Disa mendimtarë e trajtojnë drejtësinë si një prej disa vlerave sipas të cilave vlerësohet jeta në një shoqëri, krahas lirisë, mirëqenies ose cilësive të tjera, dhe jo si emërtim që i përfshin automatikisht të gjitha.