Zbatimi i kërkesave të drejtësisë mbi institucionet, marrëdhëniet dhe kushtet e jetës së përbashkët. Ajo shqyrton si duhet të ndahen përfitimet dhe barrët e bashkëjetesës: të drejtat, mundësitë, të ardhurat, përgjegjësitë dhe rreziqet. Në këtë kuptim lidhet ngushtë me drejtësinë shpërndarëse, por vëmendjen e përqendron edhe te rregullat themelore që e prodhojnë shpërndarjen.

Termi është kritikuar si i tepërt, sepse drejtësia është gjithnjë çështje shoqërore ose ndërpersonale. Vepra madhore e John Rawls-it, për shembull, titullohet thjesht Një teori e drejtësisë. Megjithatë, mbiemri «shoqërore» thekson se nuk bëhet fjalë vetëm për drejtësinë e një veprimi individual, por edhe për mënyrën si organizohet bashkëpunimi dhe se cilat kushte konsiderohen të pranueshme për të gjithë pjesëmarrësit.

Nga një konceptim i drejtësisë shoqërore mund të nxirren kritere për hartimin e kushtetutave, për vlerësimin kritik të organizimit ekonomik dhe për përligjjen e mosbindjes civile. Kështu, ai përcakton kuadrin brenda të cilit shqyrtohen çështje konkrete të shpërndarjes. Nuk mjafton të pyetet nëse një ndarje e veçantë është e drejtë, pa shqyrtuar institucionet dhe rregullat që e kanë krijuar.

Kërkesa për t'i përligjur marrëdhëniet shoqërore përmes kushteve të drejta të bashkëpunimit është një tipar i rëndësishëm i liberalizmit bashkëkohor. Megjithatë, teoritë ndryshojnë në peshën që i japin barazisë, nevojës, meritës, lirisë dhe të drejtave. Termi përcakton fushën e debatit dhe pyetjet e tij themelore, jo një formulë të vetme të pranuar për çdo shoqëri.