Ekonomist austriak, politikan dhe bankier, i lindur më 1883 dhe i vdekur më 1950, i njohur edhe për pasionin për kalërimin. Për shkencën politike rëndësi të veçantë ka vepra «Kapitalizmi, socializmi dhe demokracia», botuar fillimisht më 1942. Ajo pasqyron formimin e tij në ekonominë teorike dhe përvojën historike të totalitarizmave marksistë e fashistë.

Schumpeter-i ishte kundërshtar kritik, por respektues, i Marx-it. Ai e konsideronte të gabuar një pjesë të madhe të ekonomisë marksiste, ndërsa pranonte se parashikimi për rënien e kapitalizmit përmes zhvillimit dhe kundërthënieve të veta mund të realizohej. Në trajtimin e pasojave të paqëllimshme të sjelljes ekonomike përdorte edhe shembullin e ciklit të prodhimit të derrave: vendimet individuale që duken racionale për fermerët mund të japin, kur bashkohen, një rezultat të parashikueshëm por të padëshiruar.

Ndikimin më të madh politik e patën kapitujt për demokracinë. Ai kundërshtonte mendimin se një vendim është domosdoshmërisht i mirë vetëm sepse është marrë demokratikisht. Përmendte shoqëri demokratike ose afër demokracisë që kishin përndjekur hebrenj ose kishin djegur gra të akuzuara si shtriga. Prandaj, demokracinë e përcaktonte në mënyrë procedurale: metodë përmes së cilës drejtuesit fitojnë të drejtën e marrjes së vendimeve pas një gare për votat.

Këtë konceptim e kundërvinte me atë që e quante «doktrina klasike» e demokracisë. Etiketa ishte më e gjerë sesa objektivi i tij real, sepse ai kishte kryesisht parasysh Rousseau-në dhe pasuesit që i interpretojnë rezultatet demokratike të arritura në mënyrën e duhur si shprehje të vullnetit të popullit.

Duke shkruar përpara zhvillimit të plotë të teorisë së lojërave, Schumpeter-i nuk mundi t’u jepte ideve të tij të gjitha mjetet formale që përdorën më vonë studiuesit e zgjedhjes racionale. Konceptimi i tij u sulmua nga qasje rusoiste gjatë viteve 1960 dhe 1970, por mbeti një pararendës i rëndësishëm i teorive normative të zgjedhjes racionale dhe i punës së autorëve si William Riker.