Claude-Henri de Rouvroy, konti de Saint-Simon (1760–1825), ishte mendimtar francez, një nga pararendësit kryesorë të shkencës shoqërore moderne dhe të socializmit, si edhe një figurë e rëndësishme e mendimit utopik të shekullit XIX. E shqetësonin veçanërisht shkaqet dhe pasojat e tronditjeve shoqërore e politike të epokës së Revolucionit Francez. Ai kërkonte të përcaktonte drejtimin e ardhshëm të shoqërisë europiane pas rrëzimit të rendit feudal dhe dobësimit të strukturave monarkike, aristokratike e katolike që kishin mbizotëruar në shekullin XVIII.

Veçantia e mendimit të tij qëndronte në rëndësinë që u jepte forcave modernizuese të shkencës, industrisë dhe risive teknologjike. Gjatë njëzet e pesë viteve të fundit të jetës u përpoq t'i bindte bashkëkohësit se institucionet shoqërore e politike duhej t'u përshtateshin këtyre forcave. Një shoqëri e organizuar mbi prodhimin dhe dijen kërkonte, sipas tij, një rend të ndryshëm nga ai i mbështetur në privilegje të trashëguara.

Pas vdekjes së Saint-Simon-it, dishepujt e tij patën rol vendimtar në përdorimin e shprehur të nocionit të socializmit për të përshkruar orientimin kolektivist të mendimit të tij të pjekur. Shumë mendimtarë të mëvonshëm të traditës socialiste të shekullit XIX, përfshirë Karl Marx-in, morën frymëzim nga mësimet sensimoniane, megjithëse i zhvilluan ose i kritikuan në drejtime të tjera.

Përpjekja e Saint-Simon-it për të themeluar një studim shkencor të njeriut dhe shoqërisë kishte rrënjë në racionalizmin e Iluminizmit. Ajo ndihmoi edhe në përgatitjen e pozitivizmit nëpërmjet lidhjes me Auguste Comte-in, i cili punoi si ndihmës i tij, ndër të tjera, në fillim të viteve 1820. Të dy i kushtonin rëndësi fesë si burim integrimi shoqëror. Ashtu si disa teoricienë të tjerë francezë të shekullit XIX, ata kërkonin një pajtim ndërmjet mendimit modern shkencor e racional dhe funksioneve bashkuese të rendit fetar.

Në veprën e fundit të Saint-Simon-it, Nouveau Christianisme, ose Krishterimi i ri, të botuar më 1825 dhe ndër veprat e tij më me ndikim, reforma shoqërore paraqitet nëpërmjet parimeve etike me frymë thelbësisht të krishterë. Synimi ishte drejtësi shoqërore dhe barazi më e madhe për klasat punonjëse. Kështu, në projektin e tij, organizimi shkencor e industrial i shoqërisë lidhej me detyrimin moral për të përmirësuar gjendjen e atyre që punonin dhe jetonin në varfëri.