Gjiri në bregun jugor të Kubës, emri i të cilit përdoret për ndërhyrjen e dështuar të emigrantëve kubanë të mbështetur nga Shtetet e Bashkuara më 17–19 prill 1961. Operacioni synonte rrëzimin e qeverisë së Fidel Kastros dhe u planifikua e u organizua me ndihmën e Agjencisë Qendrore të Inteligjencës, CIA.

Përgatitjet filluan gjatë presidencës së Dwight Eisenhower-it. Kur John F. Kennedy mori detyrën në janar 1961, pas zgjedhjes së tij në nëntor 1960, ato kishin përparuar shumë. Plani parashikonte që një forcë emigrantësh kubanë, e stërvitur kryesisht në Guatemalë dhe e mbështetur në mënyrë të fshehtë nga amerikanët, të zbarkonte në Kubë dhe të nxiste një kryengritje popullore kundër Kastros. Rreth 1 400 pjesëtarë të kësaj force zbarkuan në Gjirin e Derrave. Kryengritja e pritur nuk u materializua dhe brenda tri ditësh forcat kubane e mposhtën ndërhyrjen.

Synimi për të siguruar mbështetje ushtarake duke fshehur njëkohësisht përgjegjësinë amerikane krijoi kundërthënie në planifikim dhe në zbatim. Sulmet ajrore kundër bazave kubane dhe provat rreth organizimit të tyre e bënë të pambajtshëm mohimin e përfshirjes së Shteteve të Bashkuara. Deklaratat mohuese të ambasadorit Adlai Stevenson në Kombet e Bashkuara u rrëzuan nga faktet; kjo nuk nënkupton se ai kishte qenë i informuar plotësisht për operacionin që po mbronte publikisht.

Dështimi shkaktoi një goditje të rëndë politike për administratën Kennedy dhe e thelloi konfliktin me qeverinë kubane. Në nëntor 1961 u miratua një program i ri veprimesh të fshehta, Operacioni Mangusta, për sabotimin dhe destabilizimin e regjimit e të ekonomisë kubane. Përpjekjet e fshehta kundër Kastros përfshinë edhe plane për vrasjen e tij.

Përvoja e ndërhyrjes dhe frika nga një sulm tjetër ndikuan në mjedisin politik që çoi në Krizën Kubane të Raketave të vitit 1962. Irving Janis e përdori vendimmarrjen për Gjirin e Derrave si rast ilustrues të mendimit në grup: prirjes së një rrethi vendimmarrës për të ruajtur pajtimin e brendshëm, duke shtypur dyshimet, duke mos shqyrtuar mjaftueshëm alternativat dhe duke nënvlerësuar rreziqet.