Gjinia dhe politika është fushë studimi që shqyrton si ndikojnë marrëdhëniet gjinore në pushtet, përfaqësim, pjesëmarrje dhe përcaktimin e çështjeve që konsiderohen politike. Kontributet feministe në politikë dhe teori politike kanë theksuar se arena publike është organizuar shpesh në mënyra që përjashtojnë gratë, problemet dhe shqetësimet e tyre. Për këtë arsye, kërkesa për të drejta të barabarta ka përfshirë si hyrjen në institucionet ekzistuese, ashtu edhe ndryshimin e kuptimit të vetë politikës.

Nga mbrojtja e të drejtave të grave në sferën publike nga Mary Wollstonecraft, dhe nga Condorcet e Sophie de Grouchy në Francë, deri te thirrja e feminizmit të valës së dytë se «personalja është politike», mendimi feminist ka vënë në dyshim kufijtë tradicionalë të pjesëmarrjes. Kjo thirrje nënkupton se marrëdhëniet familjare, ndarja e punës dhe përvojat që duken vetëm personale mund të përmbajnë marrëdhënie pushteti me rëndësi publike.

Feminizmi liberal është përqendruar te zgjerimi i qasjes së grave në institucionet e pushtetit: përmirësimi i mundësive arsimore, legjislacioni për mundësi të barabarta dhe politika kundër diskriminimit. Në këtë kuptim, ai sfidon patriarkatin politik nga brenda institucioneve. Rrymat marksiste dhe radikale kanë kundërshtuar edhe identifikimin e politikes vetëm me sferën publike. Sipas tyre, përjashtimi sistematik i grave mbështetet në një ndarje të rreme ose të ideologjizuar ndërmjet publikes dhe privates, të krijuar dhe të ruajtur nga patriarkati. Ndryshimi duhet, rrjedhimisht, të prekë edhe marrëdhëniet që kjo ndarje i mbron nga shqyrtimi politik.

Brenda këtij debati është kritikuar politika e kufizuar te institucionet dhe delegimi i vendimmarrjes përfaqësuesve. Disa feministe i japin rëndësi pjesëmarrjes së drejtpërdrejtë si vlerë më vete, jo vetëm si mjet për të zgjedhur udhëheqës. Feministet e zeza kanë theksuar se në shoqëritë perëndimore pengesat racore ndërthuren me ato gjinore: gratë e zeza mund të përjashtohen njëkohësisht si gra dhe si pjesëtare të grupeve racore të diskriminuara. Kjo e bën të pamjaftueshme trajtimin e përvojës së grave si të ishte e njëjtë për të gjitha.

Në vendet e quajtura historikisht Bota e Tretë, lëvizjet e grave kanë përfshirë kundërshtimin e imperializmit dhe kolonializmit në projektin feminist, duke u organizuar gjithashtu rreth klasës, etnicitetit dhe mbrojtjes së mjedisit. Një çështje e vazhdueshme ka qenë formimi i aleancave: disa grupe kanë mbrojtur organizimin vetëm të grave për të siguruar autonominë e tyre, ndërsa të tjera kanë kërkuar bashkëpunim me burra dhe lëvizje të tjera për probleme të përbashkëta. Dallimi lidhet me vlerësimin e kushteve në të cilat një aleancë e zgjeron veprimin politik ose rrezikon të nënshtrojë kërkesat e grave.