Demokracia popullore ishte një emërtim i përdorur në traditën komuniste për shtete që paraqiteshin si vende me orientim socialist, por që ende nuk pretendonin se e kishin ndërtuar plotësisht socializmin. Ai shprehte idenë e një faze politike kalimtare drejt rendit socialist.

Termi u përdor fillimisht për aleatët e Bashkimit Sovjetik në Evropën Lindore pas Luftës së Dytë Botërore dhe më pas për disa vende që ndoqën modelin sovjetik pas dekolonizimit. Në praktikë, këto regjime zakonisht kishin një parti komuniste mbizotëruese, edhe kur ekzistonin formalisht parti të tjera brenda një fronti të kontrolluar. Prandaj emërtimi historik «demokraci popullore» nuk duhet barazuar vetvetiu me pluralizmin, konkurrencën e lirë elektorale ose alternimin demokratik të pushtetit.