Voltaire (1694–1778), pseudonimi i François-Marie Arouet-së, ishte shkrimtar politik, romancier, dramaturg, poet, historian, polemist, gazetar dhe përhapës i njohurive, ndër figurat kryesore të Iluminizmit francez. Pseudonimi shpjegohet tradicionalisht si anagram i Arouet le jeune, duke përdorur trajtën Arouet L. I. dhe barazimin e vjetër grafik të shkronjave I me J dhe U me V. Ai pati sukses të jashtëzakonshëm gjatë jetës; ndër veprat e tij më të njohura mbetet romani satirik Kandidi.

Si deist, besonte në një qenie supreme, por kundërshtonte dogmatizmin dhe autoritetin shtypës të fesë së organizuar, të cilat i shihte si fyerje ndaj arsyes dhe ndaj vetë idesë së hyjnisë. Në politikë, nuk propozonte të njëjtin regjim për çdo shoqëri. Ai mendonte se forma e përshtatshme e qeverisjes varej nga kushtet e vendit. Lavdëronte liritë e sistemit anglez, ndërsa për Francën shihte mundësi reformimi përmes një absolutizmi të përtërirë e të ndriçuar. Ndryshe nga Montesquieu-ja, në konfliktet përkatëse mbështeti monarkinë kundër pushtetit të Kishës dhe të aristokracisë.

Për Gjenevën parapëlqente ruajtjen e rendit republikan dhe të pjesëmarrjes qytetare, duke u përpjekur ta shtynte në drejtim më barazimtar. Ky qëndrim nuk nënkupton se rendi ekzistues gjenovez ishte një demokraci e drejtpërdrejtë e pakufizuar, pasi të drejtat politike ishin të pabarabarta ndërmjet shtresave të popullsisë. Pasi dështoi përpjekja për ta orientuar Frederikun II të Prusisë si sundimtar më të ndriçuar, Voltaire-i u përqendrua në mbrojtjen e drejtësisë në raste konkrete përndjekjeje e padrejtësie. Traktati mbi tolerancën, botuar më 1763, është një shprehje kryesore e kësaj veprimtarie.