Marrëdhënie sasiore që shpreh vlerën e një malli në njësi të një malli tjetër. Nëse një palë këpucë mund të shkëmbehet me dy karrige, vlera e shkëmbimit e këpucëve është dy karrige, ndërsa vlera e shkëmbimit e dy karrigeve është një palë këpucë. Kur këto raporte shprehen në para, për shembull dy karrige baraz me 40 paund, vlera e shkëmbimit merr formën e çmimit të mallit.

Nga Aristoteli, i cili e zhvilloi i pari konceptin, deri te ekonomistët klasikë si Adam Smith-i dhe David Ricardo-ja, problemi kryesor ishte përcaktimi i faktorëve që e caktojnë vlerën e shkëmbimit. Ndër përgjigjet e propozuara ishin dobishmëria, rrallësia dhe kostot e prodhimit që lidhen me punën e kapitalin.

Marx-i bëri një dallim të veçantë ndërmjet vlerës dhe vlerës së shkëmbimit. Sipas tij, vlera e shkëmbimit nuk është thjesht shprehje e kohës së punës së mishëruar në një send, si në formulimin që ai ia atribuonte Ricardo-s, por forma që merr vlera në shkëmbim. Vetë vlera përcaktohet nga koha e punës shoqërisht të nevojshme për prodhimin e një malli: një pjesë e punës së përgjithshme shoqërore, rëndësia shoqërore e së cilës shfaqet përmes tregut dhe shkëmbimit. Nuk bëhet fjalë thjesht për kohën që një prodhues i veçantë ka shpenzuar faktikisht.

Ky dallim nënkupton se shkëmbimi ndërmjet mallrave është një marrëdhënie shoqërore ndërmjet njerëzve, e cila shfaqet si raport sasior ndërmjet sendeve. Jashtë traditës marksiste, teoritë ekonomike mbizotëruese zakonisht e trajtojnë vlerën e shkëmbimit si çmim të përcaktuar nga oferta dhe kërkesa, pa e vendosur në qendër të analizës këtë bazë shoqërore të marrëdhënies së shkëmbimit.