Studimi dhe organizimi i qytetit si tërësi, përfshirë planifikimin e tij dhe marrëdhëniet shoqërore që zhvillohen në hapësirën urbane. Termi lidhet me frëngjishten «urbanisme», e cila mund të përkthehet si planifikim qytetesh, por kuptimi i tij është më i gjerë se projektimi fizik i rrugëve, ndërtesave dhe zonave të përdorimit të tokës.

Urbanizmi përfshin edhe teori që përpiqen të shpjegojnë marrëdhëniet urbane dhe mënyrën si organizimi hapësinor ndikon në jetën shoqërore. Një qasje me ndikim është zhvilluar nga autorë neomarksistë si Manuel Castells dhe Henri Lefebvre. Ata e trajtuan qytetin si një rrjet marrëdhëniesh hapësinore që prodhon pasoja për shpërndarjen e burimeve dhe për marrëdhëniet klasore. Këto pasoja nuk reduktohen tërësisht në ato që burojnë nga industrializimi ose nga mënyra e prodhimit: vetë organizimi i banimit, shërbimeve dhe hapësirës krijon dallime dhe konflikte shoqërore.