Politikan dhe ekonomist francez (1727–1781), i afërt me mendimin fiziokrat, i cili mbështeste lirinë ekonomike dhe rëndësinë e bujqësisë. Si drejtues i financave të Louis XVI gjatë viteve 1774–1776, u përpoq ta çlironte tregtinë e drithit nga kufizimet dhe pengesat e brendshme, në kuadrin e një programi më të gjerë reformash.

Masat e tij cenuan përfitimet e grupeve që mbështeteshin te privilegjet dhe te kufizimi i konkurrencës. Kundërshtimi ndaj reformave kontribuoi në shkarkimin e tij. Në gjuhën e ekonomisë politike, një pjesë e këtij kundërshtimi shpjegohet si mbrojtje e rentës, pra e përfitimit që sigurohet nga pozita e privilegjuar dhe jo nga konkurrenca prodhuese.

Dështimi politik i Turgot-së ndikoi thellë te përkrahësi i tij Condorcet. Ai dobësoi shpresën se administratorët e ndriçuar mund ta ndryshonin lehtësisht politikën praktike dhe e shtyu Condorcet-in drejt hetimit më teorik të vendimmarrjes kolektive, votimit dhe jurive. Rasti i Turgot-së ilustron kështu përplasjen ndërmjet programit racional të reformës dhe interesave që mbështesin rendin ekzistues.