Parim i tregtisë ndërkombëtare sipas të cilit mallrat e importuara, pasi hyjnë në tregun e brendshëm, nuk duhet të trajtohen në mënyrë më pak të favorshme se mallrat e ngjashme vendase për çështjet që mbulon detyrimi përkatës. Bashkë me parimin e kombit më të favorizuar, ai është një nga bazat e Marrëveshjes së Përgjithshme për Tarifat dhe Tregtinë, GATT.

Trajtimi kombëtar synon të pengojë përdorimin e taksave të brendshme dhe të rregullave për shitjen, shpërndarjen ose përdorimin e produkteve si mënyra për të mbrojtur prodhimin vendas nga konkurrenca e importuar. Ai krahason trajtimin e produktit të importuar me atë të produktit vendas, ndërsa parimi i kombit më të favorizuar krahason trajtimin e partnerëve të ndryshëm tregtarë. Detyrimi i trajtimit kombëtar nuk do të thotë në vetvete ndalim i çdo tarife doganore në kufi; këto tarifa i nënshtrohen rregullave të tjera të tregtisë.