Në mendimin politik klasik, formë e korruptuar e sundimit të një personi, i cili qeveris për interesin e vet në vend të së mirës së bashkësisë. Në kuptim më të gjerë, tirania është shpërdorimi i fuqisë detyruese të shtetit në mungesë të sundimit të ligjit. Vendimet varen nga vullneti i sundimtarit dhe qytetarët trajtohen në mënyrë arbitrare; në format më të rënda mund të përdoret sistematikisht terrori. Ajo lidhet me diktaturën, por nocioni vë theksin veçanërisht te karakteri arbitrar dhe shtypës i ushtrimit të pushtetit.

Teoricienë të demokracisë, ndër ta John Stuart Mill-i, kanë trajtuar edhe tiraninë e shumicës. Shqetësimi është se shumica mund ta përdorë epërsinë numerike për të cenuar të drejtat e pakicave dhe sigurinë që krijojnë rregullat juridike të qëndrueshme. Një regjim mund të pretendojë legjitimitet nga vullneti i shumicës dhe prapëseprapë të ushtrojë shtypje. Kufizimi i pushtetit, mbrojtja e të drejtave dhe sundimi i ligjit shërbejnë për ta penguar këtë rrezik.