Fushë që studion si veprojnë, ose si duhet të veprojnë, individët racionalë kur zgjedhin në kushte rreziku dhe pasigurie. Njëra degë shqyrton vendimmarrjen e individit përballë një mjedisi të pasigurt, që në modele mund të quhet «natyra». Dega tjetër, teoria e lojërave, studion ndërveprimin e individëve racionalë, zgjedhjet e të cilëve prodhojnë së bashku një rezultat që askush nuk e kontrollon i vetëm.

Teoria përdor aksioma ose kushte bazë për sjelljen racionale, mbi të cilat ndërton modele të zgjedhjes. Këto supozime janë kundërshtuar si nga vëzhgimet empirike të sjelljes reale, ashtu edhe nga argumente teorike mbi kuptimin e racionalitetit. Megjithatë, kritikat nuk kanë prodhuar një zëvendësim të vetëm të pranuar përgjithësisht. Duhet dalluar përdorimi përshkrues, që synon të shpjegojë çfarë bëjnë njerëzit, nga përdorimi normativ, që përcakton si do të duhej të zgjidhnin sipas një standardi racionaliteti.