Teoria e kaosit studion sisteme dinamike në të cilat ndryshime shumë të vogla të kushteve fillestare mund të çojnë, me kalimin e kohës, në trajektore shumë të ndryshme. Sistemi mund të ndjekë rregulla përcaktuese dhe megjithatë të jetë i vështirë për t'u parashikuar, sepse gjendja fillestare nuk mund të njihet me saktësi të pakufizuar. Kaosi nuk është thjesht rastësi dhe nuk kërkon medoemos një zhvendosje nga ekuilibri.

Ideja ilustrohet me «efektin e fluturës»: një ndikim i vogël në një sistem atmosferik mund të kontribuojë në ndryshime të mëdha të motit. Në politikë dhe marrëdhënie ndërkombëtare, kjo metaforë është përdorur shpesh për të vënë në dyshim pretendimet për parashikim tepër të saktë. Megjithatë, përdorimi i figurës nuk provon vetvetiu se një proces politik përmbush kushtet matematikore të kaosit; për këtë kërkohet model dhe analizë konkrete.