Sistem i organizimit dhe drejtimit të punës i lidhur me Frederick Winslow Taylor-in dhe me doktrinën e tij të administrimit shkencor, të shpjeguar në veprën «Parimet e administrimit shkencor» të vitit 1911. Synimi është rritja e rendimentit përmes studimit sistematik të detyrave, matjes së kohës dhe standardizimit të mënyrës së kryerjes së punës.

Në këtë qasje, drejtuesit analizojnë procesin, e ndajnë në veprime të përcaktuara, zgjedhin dhe aftësojnë punonjësit për detyrat përkatëse dhe caktojnë rregulla pune të mbështetura në matje. Planifikimi dhe njohuria mbi organizimin e përgjithshëm përqendrohen te drejtimi, ndërsa punonjësi kryen detyrën e përcaktuar. Taylor-i e paraqiste bashkëpunimin ndërmjet drejtuesve dhe punëtorëve si kusht për rritjen e prodhimit dhe të përfitimit të të dyja palëve. Kritikët theksojnë rrezikun e humbjes së autonomisë së punëtorit dhe të reduktimit të punës në veprime të përsëritura.

Tejlorizmi lidhet ngushtë me fordizmin, por nuk është i njëjtë me të. Teknikat e analizës dhe standardizimit të punës mund të ndërthuren me prodhimin masiv, ndërsa fordizmi lidhet veçanërisht me linjën lëvizëse të montimit dhe standardizimin e produktit, të zhvilluara në ndërmarrjet e Henry Ford-it. Antonio Gramsci, në fillim të viteve 1930, e trajtoi këtë organizim amerikan të prodhimit dhe marrëdhëniet e tij shoqërore si shenjë të mundshme të një epoke të re kapitaliste.

Në teorinë e rregullimit të viteve 1980, fordizmi mori kuptim më të gjerë: një regjim ku prodhimi masiv lidhej me konsumin masiv, rritjen e pagave reale, marrëveshjet ndërmjet sindikatave, kapitalit e shtetit, shtetin e mirëqenies dhe politikat kejnsiane për punësim të plotë. Ai lidhej me rendin ndërkombëtar të Bretton Woods-it dhe, në forma të ndryshme, me Evropën Perëndimore të viteve 1945–1973. Këto institucione shoqërore nuk janë vetë parime teknike të tejlorizmit.

Përhapja e specializimit elastik, prodhimit në seri të vogla, konsumit për tregje të ngushta dhe organizimit të furnizimit sipas nevojës së çastit, së bashku me politikat monetariste të viteve 1980, u interpretua nga disa studiues si kalim drejt postfordizmit. Ky debat ndihmon të dallohet metoda e organizimit të një vendi pune nga sistemi më i gjerë ekonomik dhe shoqëror në të cilin ajo përdoret.