Në politikën amerikane, parimi dhe pretendimet që mbrojnë kompetencat e shteteve përbërëse të federatës kundrejt pushtetit qendror. Një bazë kryesore kushtetuese është Amendamenti i Dhjetë, i ratifikuar më 1791: pushtetet që Kushtetuta nuk ia delegon Shteteve të Bashkuara dhe që nuk ua ndalon shteteve përbërëse u rezervohen këtyre të fundit ose popullit. Këtu bëhet fjalë për ndarjen e kompetencave, jo për një të drejtë të pakufizuar të shteteve për të shpërfillur Kushtetutën federale.

Ruajtja e autoritetit të shteteve ishte pjesë e rëndësishme e kompromisit që mundësoi rendin e ri kushtetues. Kushtetuta e vitit 1787 kërkonte ratifikimin e të paktën nëntë prej trembëdhjetë shteteve. Për të siguruar këtë mbështetje duhej të përfshiheshin edhe shtete jugore, dhe kompromiset mbi skllavërinë e shmangën ndalimin e përgjithshëm të saj në tekstin fillestar. Garancia e Amendamentit të Dhjetë u shtua më pas si pjesë e Deklaratës së të Drejtave.

Sipas një interpretimi historik me ndikim, çështja e të drejtave të shteteve është lidhur veçanërisht me marrëdhënien ndërmjet Jugut dhe pjesës tjetër të vendit, nga mbrojtja e skllavërisë te konfliktet mbi të drejtat civile. Mendimi i John C. Calhoun-it dhe kundërshtimi i shkëputjes së shteteve nga Abraham Lincoln-i janë pjesë e kësaj historie. Megjithatë, debati federal për kompetencat nuk kufizohet vetëm te kjo ndarje rajonale.

Pas Luftës Civile, Amendamentet e Trembëdhjetë, Katërmbëdhjetë dhe Pesëmbëdhjetë, të ratifikuara ndërmjet viteve 1865 dhe 1870, zgjeruan bazën kushtetuese të ndërhyrjes federale për lirinë dhe të drejtat civile. Ato u zbatuan në forma të rëndësishme gjatë Rindërtimit, përfshirë masa federale kundër pengimit të votës dhe dhunës racore. Më vonë, mbrojtja efektive e shumë të drejtave u dobësua dhe u cenua nga segregacioni e përjashtimi politik.

Programi i Politikës së Re në vitet 1930 e zgjeroi ndjeshëm rolin federal në ekonomi dhe në fusha të lidhura me kompetencat e shteteve. Nga vitet 1950, lëvizja për të drejtat civile dhe ndërhyrjet gjyqësore e ligjvënëse i dhanë shtysë të re zbatimit të garancive kushtetuese të pasluftës civile. Mbrojtja federale e këtyre të drejtave hyri kështu në një periudhë ripërtëritjeje dhe zgjerimi.