Rend politik në të cilin policia dhe organet e sigurisë zotërojnë pushtet aq të gjerë dhe aq pak të kontrolluar sa mund të mbikëqyrin, frikësojnë dhe shtypin popullsinë pa garanci të efektshme juridike. Termi lidhet me gjermanishten Polizeistaat. Në përdorimin kritik modern, ai nuk nënkupton thjesht një shtet që ka polici të fuqishme, por një sistem ku qytetari nuk mbrohet realisht nga arbitrariteti i saj.

Problemi themelor është llogaridhënia e atyre që kanë të drejtë të përdorin forcën: kush i kontrollon rojat? Policia ka nevojë për kompetenca dhe mjete shtrënguese për zbatimin e ligjit, por këto mund të kthehen në instrument sundimi nëse mungojnë kufijtë ligjorë, kontrolli gjyqësor dhe përgjegjësia politike. Rreziku rritet kur mbajtja e rendit bashkohet me një rol paraushtarak ose kur policia e fshehtë përgjon dhe ndëshkon njerëz të shpallur «armiq të shtetit».

Në historinë ruse, Okhrana cariste dhe, më pas, Çeka e periudhës së Leninit dhe KGB-ja sovjetike janë shembuj të aparateve të sigurisë me kompetenca të gjera politike. Këto institucione ndryshonin nga njëra-tjetra dhe i përkisnin regjimeve të ndryshme, por ilustrojnë përdorimin e policisë dhe të zbulimit të brendshëm për mbrojtjen e pushtetit nga kundërshtarët realë ose të supozuar.

Prania e forcave të specializuara për trazirat ose e njësive me organizim ushtarak nuk e bën vetvetiu një vend shtet policor. Franca ka njësitë republikane të sigurisë, CRS, Spanja Gardën Civile, ndërsa shtetet amerikane kanë forca të Gardës Kombëtare; këto të fundit janë forca ushtarake dhe jo polici në të njëjtin kuptim. Çështja vendimtare është nëse veprimi i tyre kufizohet nga ligji dhe i nënshtrohet kontrollit të efektshëm.

Edhe shpërndarja e përgjegjësisë ndërmjet pushtetit qendror dhe atij vendor ka rëndësi. Kontrolli vendor mund ta afrojë policinë me bashkësinë, por mund ta ekspozojë ndaj paragjykimeve ose korrupsionit lokal; kontrolli qendror mund të vendosë standarde të përgjithshme, por edhe ta përqendrojë fuqinë. Parandalimi i shtetit policor kërkon që asnjëra formë organizimi të mos e vendosë aparatin e sigurisë mbi ligjin dhe mbi të drejtat e qytetarëve.