Institucione franceze të arsimit të lartë, të njohura si «grandes écoles», që tradicionalisht dallohen nga universitetet e zakonshme për përzgjedhjen konkurruese të studentëve, formimin e specializuar dhe lidhjet me profesione ose trupa të lartë shtetërorë. Ato përfshijnë fusha si inxhinieria, administrimi, menaxhimi dhe formimi shkencor e pedagogjik. Emërtimi nuk kufizohet në tetë institucione: një numërim kaq i ngushtë mund t'i referohet vetëm një bërthame shkollash me prestigj të veçantë.

Historikisht, të diplomuarit e këtyre shkollave kanë zënë një pjesë shumë të rëndësishme të posteve ministrore, të administratës së lartë dhe të drejtimit të ndërmarrjeve. Një vlerësim i përdorur në përshkrimet tradicionale të elitës franceze e vendoste pjesën e tyre afër tri të katërtave të drejtuesve të dyqind kompanive më të mëdha private. Pa një periudhë dhe metodë matjeje të përcaktuar, kjo shifër nuk duhet trajtuar si statistikë e përgjithshme ose e sotme; ajo shpreh tezën për përqendrimin e fortë të elitave në pak rrugë arsimore.

Ndër institucionet më të njohura janë Shkolla Politeknike dhe Shkolla Normale e Lartë. Shkolla Kombëtare e Administratës, ENA, luajti një rol të veçantë në formimin e funksionarëve të lartë dhe të politikanëve. Më 1 janar 2022, vendin e saj e mori Instituti Kombëtar i Shërbimit Publik, INSP. Renditja e këtyre institucioneve sipas prestigjit ndryshon me fushën dhe nuk përbën një hierarki të vetme të detyrueshme.

Megjithë ndryshimet në lëndët e studimit dhe në stilin e formimit, shkollimi i përbashkët dhe rrjetet profesionale krijojnë një kulturë të afërt mes pjesëve të elitës. Kjo mund të sjellë vazhdimësi në administrim edhe kur qeverisja kalon nga e majta te e djathta. Roli i tyre ilustron rëndësinë e arsimit dhe të përzgjedhjes arsimore në jetën politike e ekonomike franceze, si edhe debatet për hierarkinë shoqërore, hapjen e mundësive dhe riprodhimin e elitave.