Shërbimet e inteligjencës janë organizata të ngritura posaçërisht për të mbledhur, analizuar dhe përdorur informacione të fshehta me rëndësi për sigurinë e shtetit. Shtetet mbledhin të dhëna për kërcënime të brendshme dhe të jashtme edhe përmes policisë e forcave të armatosura, por shërbimet e specializuara kanë këtë veprimtari si funksion kryesor. Disa kryejnë edhe operacione të fshehta, lidhja e të cilave me shtetin porositës mund të mohohet publikisht.

Dy shembuj të njohur britanikë janë Shërbimi Sekret i Inteligjencës, MI6, i orientuar kryesisht drejt informacionit të jashtëm dhe nën përgjegjësinë e ministrit të Jashtëm, dhe Shërbimi i Sigurisë, MI5, i orientuar kryesisht drejt sigurisë së brendshme dhe nën përgjegjësinë e ministrit të Brendshëm. Këto nuk janë të vetmet struktura britanike të inteligjencës. Veprimtaria përfshin edhe kundërzbulimin: identifikimin dhe pengimin e veprimtarive të shërbimeve të huaja ose aktorëve të tjerë që veprojnë kundër interesave të vendit.

Historia e Luftës së Ftohtë ngriti pyetje për rivalitetin ndërmjet shërbimeve, mbikëqyrjen e ndërsjellë dhe depërtimin në to të agjentëve sovjetikë. Në disa raste u dokumentua se organizata të ngarkuara me luftimin e spiunazhit kishin vetë brenda tyre bashkëpunëtorë të kundërshtarit. Për shkak të fshehtësisë, jo çdo pretendim mbi këto veprimtari mund të verifikohet njësoj; duhen dalluar rastet e provuara nga pohimet e përgjithshme.

Vetë ekzistenca e këtyre shërbimeve ngre probleme të kontrollit ministror, përgjegjshmërisë demokratike dhe mbikëqyrjes parlamentare. Bashkëpunimi mes shërbimeve të vendeve të ndryshme mund të krijojë një problem shtesë kur zhvillohet jashtë dijenisë ose kontrollit efektiv të qeverive përkatëse.

Në Shtetet e Bashkuara, FBI-ja dhe CIA-ja përmbushin disa funksione të krahasueshme, përkatësisht në sigurinë e brendshme dhe inteligjencën e jashtme, megjithëse FBI-ja ka edhe kompetenca të gjera hetimi penal dhe nuk është thjesht homolog i MI5-së. Ekzistenca publike dhe procedurat e mbikëqyrjes së tyre nuk e heqin tensionin midis sekretit operacional dhe llogaridhënies.

Në Bashkimin Sovjetik, KGB-ja bashkonte detyra të inteligjencës së jashtme, sigurisë së brendshme dhe mbrojtjes së kufirit, duke pasur edhe trupa kufitare. Ajo ishte pjesë e historisë së institucioneve sovjetike të sigurisë dhe të shtypjes politike, që kishin zëvendësuar policinë politike cariste. Sistemi i kampeve të punës së detyruar, Gulagu, lidhej historikisht me aparatin e sigurisë dhe të punëve të brendshme, por administrimi i tij në periudhat përkatëse i takonte kryesisht NKVD-së dhe MVD-së; nuk duhet t'i atribuohet i gjithë drejtpërdrejt KGB-së. Shembuj të tjerë të njohur janë DGSE-ja franceze dhe shërbimet izraelite Mossad, i orientuar jashtë vendit, dhe Shin Bet, i orientuar drejt sigurisë së brendshme.