Organ i specializuar shtetëror që mbledh, analizon dhe mbron informacion të ndjeshëm ose sekret për sigurinë dhe interesat e shtetit. Ai mund të kryejë veprimtari zbulimi, kundërzbulimi dhe, kur autorizohet, operacione të fshehta. Ndryshe nga policia ose ushtria që mund të mbledhin informacion gjatë detyrave të tyre, shërbimi i fshehtë është organizuar posaçërisht për këtë funksion. Fshehtësia e metodave dhe e burimeve nuk nënkupton se organi duhet të jetë jashtë ligjit.

Në Britani, Shërbimi i Fshehtë i Inteligjencës, i njohur si MI6, lidhet kryesisht me zbulimin jashtë vendit dhe përgjegjësinë ministrore të punëve të jashtme. Shërbimi i Sigurisë, MI5, lidhet me mbrojtjen e sigurisë kombëtare dhe përgjegjësinë e Ministrisë së Brendshme. Të dy merren me informacionin dhe me kundërshtimin e veprimtarive armiqësore, sipas kompetencave të tyre. Përvoja e Luftës së Ftohtë, përfshirë depërtimin sovjetik në shërbimet britanike, nxori në pah dobësitë e sigurisë, rivalitetet institucionale dhe vështirësinë e verifikimit publik të veprimtarive sekrete. Në vlerësime kritike të asaj periudhe është pohuar se MI5-ja dhe MI6-ja shpenzonin shumë energji duke vëzhguar njëra-tjetrën. Meqë një pjesë e dëshmive për veprimtarinë e tyre nuk ishte e verifikueshme publikisht, ky pohim duhet dalluar nga një përfundim i provuar për çdo periudhë ose operacion.

Në Shtetet e Bashkuara, FBI-ja ka funksione federale hetimi dhe kundërzbulimi brenda vendit, ndërsa CIA-ja është e përqendruar te inteligjenca e jashtme; krahasimi me MI5-n dhe MI6-n është i dobishëm, por kompetencat nuk përputhen plotësisht. Në krahasimet historike, institucionet amerikane janë përshkruar si më të hapura dhe, të paktën në parim, më të ekspozuara ndaj llogaridhënies demokratike sesa homologët britanikë; ky është vlerësim krahasues i një periudhe, jo garanci se veprimtaria e tyre ishte gjithnjë transparente ose e kontrolluar. Në Bashkimin Sovjetik, KGB-ja bashkonte detyra të sigurisë së brendshme, zbulimit të jashtëm dhe mbrojtjes kufitare. Ajo trashëgoi funksione nga organe të mëparshme sovjetike të sigurisë. Sistemi i kampeve Gulag lidhej kryesisht me NKVD-në dhe ministritë pasuese të brendshme; nuk është e saktë që gjithë historia e tij t'i atribuohet KGB-së së krijuar më 1954. Shembuj të tjerë janë DGSE-ja franceze për sigurinë e jashtme, Mossad-i izraelit për zbulimin e jashtëm dhe Shin Bet-i për sigurinë e brendshme.

Çështja qendrore politike është si të pajtohet nevoja për fshehtësi me kontrollin ministror, parlamentar dhe juridik. Edhe bashkëpunimi ndërmjet shërbimeve të vendeve të ndryshme mund të krijojë vështirësi, nëse operacionet tejkalojnë autorizimin ose shmangin mbikëqyrjen e qeverive. Llogaridhënia kërkon përcaktim të kompetencave dhe mekanizma që të kontrollojnë veprimtarinë pa zbuluar në mënyrë të panevojshme burimet e mbrojtura. Ky kuptim i përgjithshëm i shërbimit të fshehtë duhet dalluar nga emri i posaçëm i Shërbimit Sekret amerikan, i cili ka detyra mbrojtjeje dhe hetimi financiar.