Vendosje e alternativave sipas shkallës së parapëlqimit të një individi ose grupi. Një votues mund të renditë kandidatët nga më i dëshiruari te më pak i dëshiruari, ndërsa një konsumator mund të renditë mallra ose zgjedhje të tjera. Renditja mund të lejojë edhe barazim, kur dy alternativa vlerësohen njësoj.

Koncepti përdoret për të analizuar procedurat e votimit. Shumë sisteme kërkojnë që votuesi të shfaqë vetëm një pjesë të renditjes së tij. Vota për një kandidat në sistemin ku fiton ai me më shumë vota, ose për një listë partiake në shumë sisteme përpjesëtimore, tregon zgjedhjen e shprehur të votuesit, por jo domosdoshmërisht rendin e të gjitha alternativave. Votimi taktik mund të bëjë që edhe zgjedhja e shprehur të ndryshojë nga parapëlqimi i parë i vërtetë.

Kur disponohen ose mund të rindërtohen renditjet e plota, procedurat mund të krahasohen sipas mënyrës si i pasqyrojnë ato. Në modelet racionale shpesh kërkohet plotësi, që individi të mund të krahasojë çdo çift alternativash, dhe kalimtari: nëse parapëlqen A-në ndaj B-së dhe B-në ndaj C-së, duhet të parapëlqejë A-në ndaj C-së. Renditja tregon drejtimin e parapëlqimit, por nuk tregon vetvetiu sa më shumë dëshirohet një alternativë se një tjetër dhe nuk kërkon matje numerike të kënaqësisë.