Regjim autoritar francez i krijuar pas disfatës ushtarake të Francës më 1940, i drejtuar nga marshalli Philippe Pétain dhe i emërtuar sipas qytetit termal Vichy, ku u vendos qeveria. Fillimisht administronte drejtpërdrejt zonën jugore të papushtuar, ndërsa pretendonte autoritet mbi shtetin francez. Fundi i Republikës së Tretë dhe përqendrimi i pushtetit te Pétain hapën rrugën për një rend bashkëpunues me Gjermaninë naziste.

Regjimi u organizua sipas parimeve autoritare dhe korporatiste. Grevat u ndaluan dhe motoja zyrtare u bë «Punë, Familje, Atdhe». Në industri e bujqësi u ndërmorën riorganizime që theksonin planifikimin, kontrollin dhe bashkërenditjen qendrore. Disa forma administrative dhe ide të koordinimit ekonomik ndikuan edhe pas luftës, megjithëse kjo vazhdimësi institucionale nuk nënkupton vazhdimësi legjitimiteti me regjimin.

Figura dhe prestigji i mëparshëm i Pétain-it i siguruan mbështetje fillestare nga pjesë të shoqërisë, por bashkëpunimi me pushtuesin, represioni dhe vështirësitë e luftës e gërryen atë. Antisemitizmi nuk ishte vetëm pasojë e forcimit të elementeve pro-naziste në një fazë të vonë: Vichy miratoi legjislacion antisemit që në vitin 1940 dhe mori pjesë në përndjekjen e hebrenjve. Rritja e ndikimit të bashkëpunëtorëve të vendosur dhe varësia nga Gjermania e kufizuan më tej hapësirën e regjimit.

Në nëntor 1942, forcat gjermane pushtuan edhe zonën jugore që deri atëherë kishte mbetur e papushtuar. Qëndresa franceze, dobësimi i Gjermanisë dhe përparimi aleat e minuan më tej Vichy-në. Me çlirimin më 1944, regjimi humbi pushtetin dhe ishte thellësisht i diskredituar. Drejtuesit e tij u përballën më pas me procese për tradhti dhe bashkëpunim me armikun. Pushtimi i zonës jugore më 1942 duhet dalluar nga zbarkimet aleate dhe çlirimi i vitit 1944.