Regjimi politik është sistemi i qeverisjes dhe i administrimit, i përbërë nga rregullat, institucionet dhe marrëdhëniet themelore që përcaktojnë ushtrimin e pushtetit. Në këtë kuptim, mund të flitet për regjime monarkike, aristokratike, republikane, demokratike ose tiranike. Fjala shpesh ka marrë ngjyrim negativ nga përdorimi në shprehje si regjim ushtarak dhe nga përvoja e sundimit me dhunë, përfshirë ndërhyrjet ushtarake në Amerikën Latine dhe në Evropën Lindore. Ky ngjyrim nuk është pjesë e domosdoshme e kuptimit analitik.

Një përdorim i rëndësishëm e dallon regjimin nga qeveria e një momenti. Qeveritë mund të ndërrohen shpesh pa ndryshuar rregullat themelore të pushtetit, si në Spanjën e shekullit XIX ose në Italinë pas vitit 1945. Në këto raste mund të ketë vazhdimësi të regjimit përkundër paqëndrueshmërisë së kabineteve. Më rrallë, ndryshimi themelor mund të ndodhë pa zëvendësuar menjëherë drejtuesin ose qeverinë. Kalimi i Karlit I të Anglisë nga qeverisja me parlament te sundimi personal është një shembull historik. Në një kuptim më të gjerë analitik, ndryshimet drejt centralizimit gjatë qeverisjes së Margaret Thatcher-it janë interpretuar gjithashtu si ndryshime të mënyrës së organizimit të pushtetit; ky krahasim nuk i barazon ato me vendosjen e tiranisë.

Në marrëdhëniet ndërkombëtare, regjimi ka edhe një kuptim tjetër: një tërësi parimesh, normash, rregullash dhe praktikash që strukturojnë bashkëveprimin në një fushë të caktuar, si mjedisi botëror ose të drejtat e njeriut. Ky përdorim ndihmon për të analizuar veprimtarinë që modelet e përqendruara vetëm te shtetet e shpjegojnë me vështirësi. Në një regjim ndërkombëtar mund të marrin pjesë shtete, organizata ndërkombëtare, korporata shumëkombëshe, individë dhe grupe presioni me shtrirje botërore, si Greenpeace ose Amnesty International. Regjimi këtu nuk është një qeveri botërore, por një rend i bashkëveprimeve të orientuara nga rregulla dhe pritshmëri të përbashkëta.