Qasje politike që niset nga marrëdhëniet reale të forcës, interesat dhe mundësitë praktike, duke kërkuar t'i trajtojë rrethanat siç janë, jo vetëm sipas idealeve se si duhet të ishin. Termi ka prejardhje gjermane dhe lidhet me idenë e politikës së realitetit.

Përdoret veçanërisht për politikën e jashtme, ku thekson llogaritjen e fuqisë, aleancave dhe kufizimeve konkrete. Ka afri me nocionet e politikës së fuqisë dhe të makiavelizmit, megjithëse këto nuk janë gjithmonë sinonime të plota. Emërtimi tregon mbi të gjitha përparësinë që i jepet vlerësimit praktik të situatës në formulimin e veprimit politik.