Studimi sistematik i qeverisjes në më shumë se një vend; një nga degët kryesore të studimit të politikës. Historikisht, një pjesë e madhe e asaj që quhej qeverisje krahasuese ishte pak sistematike: shpesh përbëhej thjesht nga përshkrimi i institucioneve të një numri të vogël vendesh të mëdha. Një kurs ose tekst tipik mund të trajtonte dy a tri demokraci parlamentare dhe një a dy regjime komuniste. Njohja e institucioneve të disa vendeve është e dobishme, por studimi bëhet vërtet krahasues vetëm kur këto raste krahasohen në mënyrë të drejtpërdrejtë.

Një pyetje themelore është se cilat krahasime japin njohuri të vlefshme. Forma më e hershme e kësaj fushe ishte studimi i kushtetutave. Shembulli i parë i njohur është përmbledhja e kushtetutave dhe praktikave politike të 158 qytet-shteteve greke, e lidhur me Aristotelin. Prej saj ka mbijetuar vetëm Kushtetuta e Athinës, që i atribuohet Aristotelit, por mund të jetë shkruar nga një nxënës i tij. Krahasimet ndërmjet qytet-shteteve qëndrojnë pas disa përgjithësimeve në Politikën e Aristotelit, ashtu si krahasimet ndërmjet organizmave qëndrojnë pas shkrimeve të tij biologjike.

Në krahasim me përparimin e biologjisë që nga Aristoteli, përparimi i studimit krahasues të kushtetutave ka qenë më i kufizuar. Një arsye është vështirësia për të zgjedhur nivelin e përshtatshëm të përgjithësimit. Disa studime përfshijnë të gjitha vendet dhe arrijnë përgjithësime statistikore të dobishme. Megjithatë, ato nuk kanë sjellë pajtim të plotë akademik për pyetje themelore, si marrëdhënia ndërmjet zhvillimit ekonomik dhe nivelit të demokracisë. Një qasje tjetër shqyrton të gjitha rastet e një dukurie të caktuar: revolucionet, shtetet totalitare ose kalimet drejt demokracisë. Edhe këtu lindin vështirësi përkufizimi; për shembull, cilat ndryshime duhen llogaritur si revolucione?

Një formë shumë e përhapur është studimi i hollësishëm i një fushe politikash në dy ose më shumë vende. Studiuesit përballen me problemin e «shumë pak rasteve dhe shumë ndryshoreve». Shembull ishte kërkimi i përhapur në vitet 1980 dhe 1990 mbi ndikimin e korporatizmit në prodhimin kombëtar bruto. Disa vende korporatiste dhe disa vende kundërkorporatiste kishin rritje të shpejtë; vende të tjera nga të dyja grupet kishin rritje të ngadaltë. Një vend mund të bëhet korporatist për shumë arsye dhe një ekonomi mund të rritet shpejt ose ngadalë për shumë arsye të tjera.

Njohja e hollësishme e institucioneve të secilit vend kufizon numrin e rasteve që mund të trajtojë me kompetencë një studiues ose edhe një ekip. Kur analizohen pak vende dhe shumë faktorë të mundshëm shpjegues, mbetet e vështirë të vërtetohet se faktorët e identifikuar janë shkaqet reale të rezultateve të vëzhguara. Kjo është një vështirësi e vazhdueshme metodologjike e fushës.

Pavarësisht këtyre kufizimeve, qeverisja krahasuese mbetet një mënyrë themelore për të studiuar politikën. Ndërgjegjësimi më i madh për vështirësitë e përgjithësimit ka nxitur kujdes më të madh metodologjik dhe përfundime më të rezervuara.