Rregullim i marrëdhënieve të punës, i njohur në anglisht si closed shop, ku punëdhënësi mund të punësojë vetëm persona që janë anëtarë të një sindikate të caktuar. Në trajtën e tij të rreptë, anëtarësia duhet të ekzistojë përpara marrjes në punë. Ai dallon nga union shop-i, ku punëtori mund të punësohet fillimisht pa qenë anëtar, por më pas i kërkohet t'u nënshtrohet detyrimeve përkatëse sindikale, sipas ligjit të zbatueshëm.

Rregullimi synon të forcojë organizimin dhe fuqinë negociuese të sindikatës duke kufizuar përfitimin nga marrëveshjet kolektive pa pjesëmarrje në organizatë. Kundërshtimet lidhen me lirinë e individit për të mos u anëtarësuar dhe me pengesat që mund t'i krijohen hyrjes në punë.

Në Shtetet e Bashkuara, Ligji Taft–Hartley i vitit 1947 e ndaloi closed shop-in, ndërsa rregullime të tjera të sigurisë sindikale trajtoheshin ndryshe dhe me kufizime. Në Britani, ligji i vitit 1988 e forcoi mbrojtjen kundër largimit nga puna për mosanëtarësim; ligji i vitit 1990 e shtriu mbrojtjen edhe kundër refuzimit të punësimit për arsye të anëtarësisë ose mosanëtarësisë sindikale. Prandaj shfuqizimi britanik duhet kuptuar si proces ligjor me disa etapa, jo vetëm si një ndalim i vetëm më 1988.