Emërtim për alternimin e masave që nxisin kërkesën dhe prodhimin me masa që i frenojnë ato. Shprehja angleze stop-go lidhet veçanërisht me menaxhimin kejnsian të kërkesës në Britaninë e pasluftës, gjatë periudhës kur shteti ndërhynte gjerësisht për të ruajtur punësimin dhe rritjen.

Në ciklin tipik, nxitja e kërkesës së përgjithshme sillte zgjerim të aktivitetit ekonomik, por edhe rritje të importeve. Kjo krijonte vështirësi në bilancin e pagesave. Për të mbrojtur pozitën e jashtme dhe kursin e këmbimit, qeveria kufizonte më pas kërkesën përmes politikës fiskale ose monetare, në vend që të zhvlerësonte monedhën. Frenimi ngadalësonte rritjen dhe mund të rrezikonte punësimin, duke nxitur më vonë një raund tjetër masash zgjeruese. Termi përshkruan këtë lëkundje të përsëritur të politikës, jo një teori të veçantë që e konsideron lëkundjen qëllim në vetvete.