Politikë ekonomike që ndikon mbi kushtet monetare dhe financiare, përfshirë ofertën e parasë, kërkesën për të, normat e interesit dhe kreditimin, me qëllim ndikimin mbi inflacionin dhe veprimtarinë ekonomike. Një instrument kryesor është norma e interesit, e cila shpreh koston e përdorimit të parasë së marrë hua. Operacionet në tregun e hapur, përfshirë blerjen dhe shitjen e letrave me vlerë, ndikojnë në likuiditet dhe në kushtet e financimit; përgjegjësitë konkrete ndahen sipas organizimit institucional, zakonisht me rol qendror të bankës qendrore.

Gjatë viteve 1980, politika monetare mori një vend kryesor në strategjitë ekonomike të SHBA-së dhe Britanisë. Kjo mbështetej në bindjen se kontrolli i inflacionit ishte kusht për rritje të qëndrueshme dhe se inflacioni përcaktohej kryesisht nga ritmi i rritjes së ofertës monetare. Përvoja tregoi se oferta e parasë ishte e vështirë jo vetëm për t'u kontrolluar, por edhe për t'u matur në mënyrë të qëndrueshme, ndërsa ndryshimi i normave të interesit kishte pasoja të gjera dhe jo gjithmonë të sakta mbi sektorët e ekonomisë. Këto vështirësi nxitën largimin nga disa forma më dogmatike të monetarizmit, pa e zhdukur rolin e politikës monetare në drejtimin ekonomik.