Veprimtari politike e përqendruar te problemet, interesat dhe pjesëmarrja e bashkësive të vogla vendore. Termi u përdor nga kandidatë të Partisë Liberale britanike gjatë viteve 1970 për të përshkruar taktikën e zhvillimit të fushatave zgjedhore mbi çështje me rëndësi të drejtpërdrejtë për komunitetin lokal.

Si proces, politika komunitare mbështetet te identiteti vendor dhe interesat e përbashkëta, veçanërisht te ruajtja dhe përmirësimi i mjedisit ku jetojnë njerëzit. Njëkohësisht, ajo ndihmon në formimin e vetë bashkësisë, sepse ua bën më të dukshme banorëve interesat që ndajnë dhe i nxit t'u japin më shumë rëndësi çështjeve vendore. Pra, nuk shfrytëzon vetëm një komunitet të gatshëm, por mund t'i forcojë lidhjet dhe ndërgjegjen e tij të përbashkët. Për këtë arsye, procesi dhe taktika kanë kuptim edhe jashtë përvojës britanike.

Kundërshtarët e kanë kritikuar këtë politikë për vogëlsinë e çështjeve që vë në qendër të vëmendjes. Kandidati liberal Bill Pitt iu përgjigj këtij qëndrimi me idenë se njeriu nuk mund t'i drejtohet yjeve kur duhet të shikojë vazhdimisht te këmbët për të mos shkelur në jashtëqitje qensh. Shembulli nënvizon se problemet e përditshme të hapësirës publike mund të jenë pengesë reale për mirëqenien dhe pjesëmarrjen, edhe kur duken të parëndësishme krahasuar me temat e mëdha kombëtare.