Fjalë për fjalë, sundim i shumë vetave. Robert A. Dahl e përdori për të përshkruar regjime përfaqësuese me konkurrencë politike, pjesëmarrje të gjerë dhe ndikim të shumë grupeve të interesit, sidomos në veprën e vitit 1971 kushtuar poliarkisë. Termi dallon institucionet e demokracive reale nga një ideal i plotë demokratik.

Dahl i mbrojti institucionet pluraliste si kundër pretendimit se pushteti përqendrohet te një elitë e vetme e ngushtë, ashtu edhe kundër frikës se demokracia sjell domosdoshmërisht tiraninë e shumicës. Studimet e tij për New Haven-in në Connecticut i shërbyen si mbështetje argumentit se grupe të ndryshme ushtronin ndikim në fusha të ndryshme. Përfundimi dhe përgjithësimi i tij kanë qenë objekt debati, jo provë përfundimtare për çdo shoqëri.

Në veprat e mëvonshme, sidomos «Një hyrje në demokracinë ekonomike» të vitit 1985, Dahl u bë më kritik ndaj kufijve të pluralizmit. Ai theksoi se një rend politik me institucione demokratike mund të bashkëjetojë me mungesë demokracie brenda institucioneve të rëndësishme, si ndërmarrjet.