Parullë dhe ide e rëndësishme e lëvizjes për çlirimin e grave, sipas së cilës përvoja personale dhe marrëdhëniet e jetës së përditshme kanë përmbajtje politike. Analiza e identitetit të grave dhe e përvojave të tyre mund të jetë çliruese, sepse u mundëson t'i kuptojnë si çështje shoqërore përvoja që mund të duken vetëm individuale ose private.

Qasja kundërshton ndarjen e prerë ndërmjet ekzistencës personale, bindjeve dhe ideve të individit, nga njëra anë, dhe veprimtarisë politike, nga ana tjetër. Duke ndryshuar jetën dhe vetëdijen e tyre, gratë njohin dhe vënë në veprim mundësitë për ndryshim. Çlirimi i tyre nuk duhet të shtyhet derisa të ndodhë një revolucion i përgjithshëm, me shpresën se ai do t'i zgjidhë vetvetiu marrëdhëniet e pabarabarta të jetës personale.

Kritikët vënë në dukje dy rreziqe. Politika e mbështetur te përvoja dhe identiteti personal mund të personalizohet aq shumë sa çështjet e përbashkëta të trajtohen kryesisht si probleme ose marrëdhënie ndërmjet individëve. Gjithashtu, përvoja e disa grave mund të merret si përvojë e të gjitha grave, duke lënë jashtë shqetësimet dhe nevojat e grave me rrethana të ndryshme shoqërore. Prandaj potenciali çlirues i kësaj ideje lidhet edhe me aftësinë për t'i njohur këto dallime.