Përshtatja strukturore është ndryshimi i organizimit dhe funksionimit të ekonomisë për t'iu përshtatur kushteve të reja, veçanërisht ristrukturimi i industrisë pas uljes së mbrojtjes nga konkurrenca e jashtme. Në politikat ndërkombëtare të zhvillimit, termi lidhet me programet e përshtatjes strukturore dhe sektoriale të mbështetura nga kreditë e kushtëzuara të Bankës Botërore dhe me këshillimin e Fondit Monetar Ndërkombëtar.

Në këto programe, qeveritë pranojnë reforma si kusht për mbështetjen financiare. Reformat synojnë të nxisin anën e ofertës, domethënë aftësinë e ekonomisë për të prodhuar mallra e shërbime, dhe të kapërcejnë vështirësitë në bilancin e pagesave. Mjetet kryesore të theksuara në këtë qasje janë liberalizimi ekonomik, pakësimi i proteksionizmit dhe zvogëlimi i ndërhyrjes shtetërore. Ndryshimi strukturor nënkupton riorganizim të veprimtarive dhe të stimujve ekonomikë, jo vetëm financim të përkohshëm të një mungese të ardhurash.