Nga fjala ruse që do të thotë «ristrukturim», emërtim i politikës së reformimit të sistemit sovjetik të lidhur me udhëheqjen e Mikhail Gorbachevit. Termi ishte përdorur edhe më parë në gjuhën politike sovjetike, por mori kuptim të veçantë me kursin e ndryshimeve të nisur pas plenumit të Komitetit Qendror të Partisë Komuniste në prill 1985. Plenumi i janarit 1987 i dha shtysë veçanërisht diskutimit për demokratizimin dhe reformimin e funksionimit politik.

Kuptimi dhe synimet e perestrojkës janë interpretuar në disa mënyra. Për shumë komentues, ajo ishte një përpjekje për ta gjallëruar sistemin sovjetik duke nxitur nismën nga baza, pa lejuar që të vihej në dyshim pushteti i vetë Partisë Komuniste. Sipas këtij shpjegimi, ndryshimi synonte përmirësimin e sistemit ekzistues, jo zëvendësimin e tij.

Një interpretim tjetër e sheh si strategji të disa pjesëve të udhëheqjes për të përmirësuar pozitën e tyre kundrejt rivalëve brenda elitës dhe ndaj shtresave të burokracisë që kundërshtonin ndryshimin. Thirrja për demokratizim shërbente këtu si mjet në luftën për pushtet dhe për kapërcimin e qëndresës institucionale. Një interpretim i tretë e konsideron perestrojkën një lëvizje thelbësisht demokratike të atyre që kundërshtonin autoritarizmin dhe joefikasitetin e rendit të vjetër; në këtë lëvizje përfshiheshin edhe disa pjesëtarë të udhëheqjes.

Pavarësisht dallimeve për synimet fillestare, procesi solli demokratizim dhe shprehjen publike të kërkesave që kalonin shumë përtej aftësisë së Partisë Komuniste për t'i kontrolluar. Ndryshimet ndihmuan përfundimin e Luftës së Ftohtë dhe të ndarjes së Evropës në blloqe kundërshtare. Ato gjithashtu vunë në lëvizje procese që, në ndërthurje me krizat dhe konfliktet e tjera të periudhës, përfunduan me shpërbërjen e Bashkimit Sovjetik më 1991.