Parti që vendoset ndërmjet së majtës dhe së djathtës në një hapësirë politike të caktuar. Përkufizimi varet nga kuptimi i këtyre poleve dhe nga çështja mbi të cilën bëhet krahasimi. Një parti mund të jetë në qendër për politikën ekonomike, por të mbajë qëndrime më të theksuara në çështjet shoqërore ose institucionale.

Në përshkrimet historike të sistemeve britanike dhe gjermane, liberal-demokratët britanikë dhe demokratët e lirë gjermanë janë përdorur shpesh si shembuj partish të qendrës. Në Republikën e Katërt Franceze ekzistonin parti të fuqishme me identitet të dallueshëm qendror. Në Republikën e Pestë, sistemi zgjedhor me dy raunde nxiti krijimin e dy koalicioneve të mëdha. Socialistët mund të quheshin më qendrorë se komunistët, megjithëse kjo etiketë nuk përdorej zakonisht; ndërsa brenda së djathtës, renditja e golistëve dhe e forcave jogoliste sipas afërsisë me qendrën ishte më pak e qartë. Në Skandinavi, disa parti me prejardhje agrare dhe jashtë së majtës morën emrin e qendrës për të zgjeruar tërheqjen elektorale.

Edhe shembujt britanikë dhe gjermanë tregojnë kufijtë e etiketës. Në disa analiza të fundit të shekullit XX, liberal-demokratët britanikë vendoseshin në qendër ekonomikisht, me drejtuesit disi më majtas dhe zgjedhësit më djathtas, por përshkruheshin si liberalë në boshtin liri shoqërore–autoritarizëm. Demokratët e lirë gjermanë, në skemën historike të tri partive kryesore, ishin më liberalët në ekonomi dhe, sipas një përkufizimi të së djathtës si përkrahje e tregut, më djathtistët. Qendra është, pra, një pozicion relativ në një krahasim të përcaktuar, jo një përmbajtje ideologjike e pandryshueshme.