Parim i argumentimit politik që i vlerëson dëshirat ose kërkesat e njerëzve sipas një ideali të caktuar dhe nuk ua jep automatikisht të gjithave të njëjtën të drejtë për t'u marrë parasysh. Brian Barry e dallon këtë lloj parimi nga parimi i orientuar nga dëshirat. Ky i fundit merr në konsideratë dëshirat që njerëzit kanë faktikisht, ndërsa parimi i orientuar nga idealet përzgjedh se cilat prej tyre duhet të peshojnë në vlerësimin politik.

Për shembull, një ideal i mirëqenies mund të shërbejë për të përjashtuar nga llogaritja dëshira përmbushja e të cilave do t'i dëmtonte vetë personat që i kanë. Dallimi nuk përcakton se cili ideal është i drejtë: ideale të ndryshme mund të përligjin përzgjedhje të ndryshme. Çështja thelbësore është nëse dëshirat merren siç paraqiten apo nëse vlerësohen më parë sipas një standardi normativ të pavarur.