Person ose grup që ka një interes të prekshëm në një ndërmarrje, institucion apo politikë dhe që ndikohet nga veprimtaria e tij. Termi përdoret në dy kuptime kryesore: njëri lidhet me përfaqësimin e interesave të ndryshme në jetën ekonomike e shoqërore, ndërsa tjetri me pajisjen e individit me një pasuri ose llogari personale.

Në kuptimin e parë, pala e interesuar dallohet nga aksionari. Aksionari zotëron një pjesë të kapitalit; një palë tjetër mund të kontribuojë punën, të ketë interes të lidhur me tokën ose të preket si konsumator nga një veprimtari apo vendim. Ideja e një «shoqërie të palëve të interesuara» kërkon që edhe interesat përtej atyre të pronarëve të kapitalit të përfaqësohen në mënyrë të efektshme.

Vështirësia është të përcaktohet si njihet dhe si mbrohet secili interes. Sa më i paqartë të jetë ai, aq më e vështirë bëhet krijimi i një mekanizmi përfaqësimi. Interesi i punonjësve mund të institucionalizohet, për shembull, përmes pjesëmarrjes në këshillat mbikëqyrës, si në sistemin gjerman dhe në forma më të kufizuara në Britani. Por përfaqësimi i interesit të shpërndarë të konsumatorëve është më i ndërlikuar. Për këtë arsye, megjithëse në vitet e para të Laburizmit të Ri britanik kjo ide zuri vend të madh në retorikë, kritikët e kishin më të vështirë të identifikonin ndryshime institucionale të përmasës së premtimeve.

Në kuptimin e dytë, interesi material merr trajtën e një pasurie individuale ose llogarie që mbështetet nga politika shoqërore. Bruce Ackerman-i dhe Anne Alstott-i, në librin «The Stakeholder Society» të vitit 1999, propozuan që çdo qytetar amerikan, kur të arrinte moshën madhore, të merrte si të drejtë një grant prej 80 000 dollarësh. Qëllimi ishte t’i jepej secilit një bazë materiale fillestare për zgjedhjet e jetës.

Propozimi britanik për fondin e kursimit në mirëbesim për fëmijët, i njohur si Child Trust Fund, ishte shumë më modest, por ilustronte të njëjtin kuptim të pajisjes individuale me një pjesë pasurie. Një shembull tjetër ishin pensionet personale të quajtura Stakeholder Pensions, të krijuara gjatë qeverisë së parë Blair dhe të projektuara veçanërisht për njerëz me të ardhura të mesme që nuk përfshiheshin në një skemë pensioni të punëdhënësit.