Filozof gjerman, i cili jetoi më 1844–1900, i njohur për kritikën e krishterimit, moralit tradicional dhe shumë bindjeve mbizotëruese të modernitetit. Shkrimet e tij kanë rëndësi politike, megjithëse është e debatueshme nëse ato përbëjnë një program të qëndrueshëm qeverisjeje ose një teori politike sistematike.

Nietzsche-ja e shihte një pjesë të altruizmit dhe barazimtarizmit si shprehje të një morali të prejardhur nga krishterimi, që, sipas tij, e dobëson jetën duke glorifikuar nënshtrimin dhe duke dënuar forcën krijuese. Kundrejt këtij morali ai theksonte vetëpohimin, tejkalimin e vetes dhe krijimin e vlerave. Figura e Übermensch-it, zakonisht e përkthyer si mbinjeriu, shpreh idealin e tejkalimit të moralit të trashëguar; nuk është thjesht emërtim për një sundues të fuqishëm.

Ai e përshkruante moralin që kundërshtonte si moral skllavëror. Kritika e tij ndaj barazisë dhe simpatia për dallimet e rangut kanë ushqyer interpretime aristokratike të mendimit të tij. Megjithatë, trajtimi i vetëpohimit si lavdërim i thjeshtë i egoizmit e varfëron shumëllojshmërinë e argumenteve të tij.

Ide të Nietzsche-s u përvetësuan më vonë nga nacionalsocializmi, por kjo histori ndikimi duhet dalluar nga identifikimi i filozofit me nazizmin. Ai vdiq përpara lindjes së atij regjimi dhe kishte kundërshtuar nacionalizmin gjerman dhe antisemitizmin politik të kohës së vet. Përdorimi selektiv dhe shtrembërues i veprës së tij nga nazistët është pjesë e historisë së receptimit të saj, jo provë se çdo doktrinë e tyre rrjedh nga filozofia e tij.