Mekanizëm për shpërndarjen ose rishpërndarjen e të ardhurave publike ndërmjet niveleve të qeverisjes, me qëllim lidhjen më të përshtatshme të aftësisë për të mbledhur taksa me përgjegjësitë për shpenzime. Ai ka rëndësi të veçantë në sistemet federale.

Zonat më të pasura kanë zakonisht bazë më të madhe tatimore se zonat e varfra, ndërsa këto të fundit mund të kenë nevoja më të mëdha për mbështetje shoqërore dhe shërbime. Prandaj, pa ndarje të të ardhurave, aftësia për financim dhe nevoja për shpenzime mund të mos përputhen. Presioni për politika rishpërndarëse krijon kështu kërkesa për ndarjen e të ardhurave edhe kur kushtetuta ua cakton veçmas kompetencat tatimore niveleve të ndryshme të qeverisjes.

Në Shtetet e Bashkuara, termi përdoret posaçërisht për skema nëpërmjet të cilave të ardhurat federale u shpërndahen qeverive të shteteve dhe qeverisjeve vendore. Skemat mund të shoqërohen me kushte për mënyrën e përdorimit ose administrimit të fondeve.