Gaetano Mosca, 1858–1941, ishte sociolog dhe mendimtar politik italian, një nga përfaqësuesit kryesorë të teorisë së elitave. Vepra e tij e vitit 1896, e njohur në përkthim si «Klasa sunduese», paraqiti një nga argumentimet e hershme të hollësishme se pushteti politik ushtrohet gjithmonë nga një pakicë e organizuar, edhe në sistemet që përfaqësohen si demokratike.

Në këtë këndvështrim, ekzistenca e zgjedhjeve dhe e institucioneve përfaqësuese nuk e zhduk dallimin ndërmjet atyre që drejtojnë dhe shumicës së të drejtuarve. Përbërja e pakicës sunduese mund të ndryshojë dhe të përtërihet, por vetë roli i saj vazhdon. Te Mosca gjenden si pretendimi shpjegues se elita realisht sundon, ashtu edhe vlerësimi normativ se një klasë politike drejtuese ka funksion të nevojshëm në qeverisje. Dallimi ndërmjet përshkrimit të pushtetit të pakicës dhe përligjjes së tij është thelbësor për leximin e teorisë së tij.