Monotoniciteti, në matematikë, është vetia e një vije ose funksioni që ndryshon në një drejtim të vetëm: nuk ulet kur argumenti rritet, ose nuk rritet kur argumenti rritet. Në sistemet zgjedhore dhe të ndarjes së mandateve, termi shpreh kërkesën që shtimi i mbështetjes për një njësi, si një kandidat, parti ose shtet i federatës, të mos e dëmtojë rezultatin e saj.

Në kontekstin e ndarjes së mandateve, rritja e popullsisë ose e pjesës së votave, duke mbajtur të pandryshuara kushtet e tjera përkatëse, nuk duhet t'i shkaktojë njësisë humbje mandatesh. Në votimin me renditje kandidatësh, ngritja e një kandidati në parapëlqimet e votuesve nuk duhet ta bëjë atë të humbasë një zgjedhje që përndryshe do ta fitonte.

Disa metoda nuk i përmbushin të gjitha këto kërkesa. Rregulli i mbetjes më të madhe, i lidhur me metodën e Hamilton-it, mund të prodhojë paradokse në ndarjen e mandateve, ndërsa vota e vetme e transferueshme mund të shkelë monotonicitetin e mbështetjes për kandidatin. Këto janë forma të lidhura, por jo plotësisht të njëjta, të problemit.