John Milton-i (1608–1674) ishte poet anglez dhe autor pamfletesh politike. Më 1643, shkrimet e tij në mbështetje të divorcit kur kishte dështuar bashkëjetesa dhe shoqëria martesore u përplasën me censurën parlamentare. Kjo përvojë e nxiti të shkruante «Areopagitica», një nga mbrojtjet më të fuqishme të lirisë së shtypit.

Lidhja me të Pavarurit, ose kongregacionalistët, e afroi me qëndrime kundër monarkisë. Në «The Tenure of Kings and Magistrates» («Mbi pushtetin e mbretërve dhe të magjistratëve», 1649), si edhe në pamfletet latine të shkruara për lexuesit jashtë Anglisë gjatë shërbimit si sekretar për gjuhët e huaja i Këshillit të Shtetit, ai mbrojti të drejtën për të gjykuar e ndëshkuar sundimtarin dhe përligji ekzekutimin e Charles-it I.

Argumenti themelor ishte se pushteti u besohet mbretërve për të mirën e popullit; ai nuk është pronë e pakushtëzuar e tyre. Kur sundimtari e shpërdoron, populli mund ta tërheqë pushtetin që i ka besuar. Pas Restaurimit të monarkisë, Milton-i u tërhoq nga veprimtaria politike dhe iu kushtua poezisë.