Marrëveshja ekzekutive është një marrëveshje ndërkombëtare e lidhur nga pushteti ekzekutiv i Shteteve të Bashkuara pa ndjekur procedurën e traktatit që kërkon këshillimin dhe pëlqimin e dy të tretave të senatorëve të pranishëm. Ajo mund të mbështetet në kompetencat kushtetuese të presidentit, në autorizim ligjor të Kongresit ose në një traktat ekzistues.

Prandaj, mungesa e procedurës së posaçme të miratimit nga Senati nuk do të thotë se çdo marrëveshje e tillë përjashton Kongresin ose shkel Kushtetutën. Marrëveshjet ekzekutive përbëjnë kategori të njohura të praktikës ndërkombëtare amerikane, por baza dhe kufijtë e autoritetit të tyre mund të kundërshtohen.

Kritika politike është se presidenti mund të përdorë këtë formë për të shmangur kontrollin që do të ushtronte Senati mbi një traktat. Vlefshmëria nuk përcaktohet vetëm nga emërtimi: ta quash një dokument marrëveshje ekzekutive nuk krijon vetvetiu një kompetencë që presidenti nuk e ka.