Teoricien shoqëror, i lindur më 1670 dhe i vdekur më 1733, që ushtroi mjekësinë në Londër pasi kishte lindur dhe ishte arsimuar jashtë Anglisë. Ai analizoi marrëdhënien ndërmjet veprimit individual dhe rezultateve shoqërore, duke tërhequr vëmendjen, ndër të tjera, mbi përfitimet e ndarjes së punës.

Mandeville-i u interesua veçanërisht për mënyrën se si ndjekja e interesit vetjak dhe e fitimit mund të prodhojë përfitime për shoqërinë, edhe kur individi nuk synon t'i krijojë ato. Ky shpjegim i pasojave të paqëllimshme të veprimit individual në një proces shoqëror u lidh më vonë sidomos me mendimin e Adam Smith-it. Interesi i analizës qëndron te dallimi ndërmjet motivit të vepruesit dhe efektit të përgjithshëm të veprimeve të tij.

Polemikat e kohës u nxitën nga mënyra se si Mandeville-i dukej se zhvlerësonte qëndrimet morale që synojnë me vetëdije të mirën shoqërore. Në Fabula e bletëve, ose veset private, përfitimet publike, ai argumentonte se zhdukja e asaj që morali i zakonshëm e quan ves mund të sillte varfërim. Dëshira për pasuri dhe krahasimi ziliqar me gjendjen e të tjerëve, për shembull, mund të nxitnin punën, tregtinë dhe kërkesën për prodhime. Sipas këtij argumenti provokues, disa vese janë motorë të veprimtarisë ekonomike, ndërsa përpjekja për të zbatuar në mënyrë të përgjithshme virtytet konvencionale mund ta dëmtojë pikërisht mirëqenien që synon. Bashkëkohësit e pritën me kundërshtim të fortë këtë ndarje ndërmjet vlerësimit moral të motivit dhe pasojave të tij shoqërore.