Rregull vendimmarrjeje që zgjedh alternativën me rezultatin më të mirë ndër rezultatet më të këqija të mundshme. Në teorinë e lojës, vepruesi shqyrton për secilën strategji fitimin minimal që mund të marrë, duke supozuar zgjedhjen më të pafavorshme të kundërshtarit, dhe pastaj zgjedh strategjinë që e maksimizon këtë minimum. Emri bashkon idenë e maksimizimit me atë të minimumit.

Në lojën e përballjes së dy drejtuesve të automjeteve, të njohur si «loja e pulës», secili mund të devijojë ose të vazhdojë drejt. Rezultatet renditen a > b > c > d: a është përfitimi më i mirë, b rezultati kur të dy devijojnë, c rezultati i atij që devijon ndërsa tjetri vazhdon dhe d përplasja kur asnjëri nuk devijon. Strategjia maksimin është devijimi. Nëse devijoj, nuk marr më pak se c; nëse vazhdoj drejt, mund të përfundoj me d, rezultatin më të keq.

Ideja është përdorur edhe në filozofinë politike. Në Një teori e drejtësisë, botuar më 1971, John Rawls argumenton se persona që zgjedhin parimet e drejtësisë pas një veli paditurie nuk e dinë cilat do të jenë bindjet, pasuria ose pozita e tyre në shoqëri. Në këto kushte ai e përdor arsyetimin maksimin për të mbështetur mbrojtjen e pozitës së atyre që janë më pak të favorizuar. Kjo shprehet te parimi i dallimit: pabarazitë shoqërore dhe ekonomike duhet të organizohen në mënyrë që të sjellin përfitimin më të madh për pjesëtarët më pak të favorizuar. Argumenti lidhet me kushtet e posaçme të zgjedhjes së parimeve të drejtësisë dhe nuk e bën maksiminin një rregull të detyrueshëm për çdo vendim të zakonshëm.